در حالی که رقابت قدرت‌های اقتصادی برای افزایش ذخایر طلا شدت گرفته، ایران با بیش از 320 تُن ذخیره رسمی در بازه رتبه‌های 20 تا 25 جهان ایستاده؛ جایگاهی معنادار در هندسه امنیت مالی جهانی.

ادعای «ارتش سایه» و بزرگ‌نمایی نفوذ خیالی، در امتداد پروژه‌ای رسانه‌ای برای بازتولید فشار خارجی علیه ایران قابل تحلیل است؛ پروژه‌ای که پس از ناکامی در موج‌سازی میدانی، اکنون با اتکا به لابی‌گری، نشست‌های نمایشی و روایت‌های حقوق‌بشری، مسیر تازه‌ای برای مشروعیت‌سازی تحریم و تهدید می‌جوید.

کمیسیون تلفیق بودجه 1405 با تصویب افزایش 20 درصدی ضریب حقوق، میزان جدید حق عائله‌مندی و حق اولاد کارکنان دولت را تعیین کرد؛ ارقامی که مستقیماً بر دریافتی خانوارها اثر می‌گذارد.

صنعت نشر ایران امروز در بحران است. ناشران، به‌ویژه ناشران خصوصی که ستون فقرات تولید کتاب در کشورند، دیگر از «سختی کار» سخن نمی‌گویند؛ بسیاری از آن‌ها از «آستانه ورشکستگی» حرف می‌زنند. این فاصله عمیق میان آنچه در تریبون‌های رسمی گفته می‌شود با آنچه در کف بازار نشر جریان دارد، نشانه‌ای از یک بحران جدی‌تر است: بحران سیاست‌گذاری فرهنگی و اقتصادی در حوزه نشر.

دیدار دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو نه به اجماع انجامید و نه به سکوت؛ بلکه به دو روایت متفاوت ختم شد. یکی از ادامه مذاکره گفت و دیگری از شروط حداکثری و حق اقدام مستقل. حاصل این دوگانگی، تعلیقی پرریسک در لبه بحران است؛ نه جنگ، نه توافق.