نورنیوز-گروه بین الملل: این تغییر فضا در شرایطی رخ داده که سال گذشته، پیش از صدور مجوز حملات محدود به تأسیسات هستهای ایران، برخی چهرههای شاخص این طیف با صراحت نسبت به ورود آمریکا به جنگی فرسایشی در خاورمیانه هشدار میدادند.
سه روز پیش از صدور مجوز حملات ژوئن، چارلی کیرک Charlie Kirk، فعال محافظهکار نزدیک به ترامپ، در دیداری در کاخ سفید نگرانی خود را از گرفتار شدن آمریکا در جنگی طولانی ابراز کرده بود. او پیشتر نیز در برنامهها و شبکههای اجتماعی خود تأکید کرده بود که پایگاه رأی «مگا» خواهان جنگ جدید یا مداخله گسترده در ایران نیست. همزمان چهرههایی مانند استیو بنون Steve Bannon و تاکر کارلسون Tucker Carlson نیز نسبت به سناریوی «تغییر رژیم» هشدار داده و درباره تلفات و پیامدهای احتمالی چنین درگیریای ابراز نگرانی کرده بودند.
با وجود این فشارها، ترامپ در ۲۱ ژوئن مجوز حملات محدودی به برخی تأسیسات هستهای ایران را صادر کرد؛ عملیاتی که کوتاه و با دامنهای مشخص انجام شد. در فضای «مگا» این برداشت شکل گرفت که رایزنیها و هشدارهای آنان در محدود ماندن دامنه عملیات مؤثر بوده و مانع از کشیده شدن آمریکا به جنگی وسیعتر شده است؛ بهویژه آنکه برخی جمهوریخواهان تندرو خواهان اقدام گستردهتری بودند.
اما تحولات ماههای بعد، معادله درون این جریان را تغییر داد. ترور کرک، «مگا» را از یکی از معدود صداهای منتقد اما مورد احترام کاخ سفید محروم کرد. کارلسون نیز بهدلیل برخی پیشبینیهای نادرست درباره ابعاد عملیاتهای قبلی هدف انتقاد قرار گرفت. بنون همچنان نسبت به جنگ طولانی هشدار میدهد، اما لحن خود را تعدیل کرده و بیشتر به بررسی سناریوهای احتمالی میپردازد تا بسیج علنی علیه تصمیمات احتمالی رئیسجمهور.
به گفته برخی چهرههای نزدیک به این جریان، کاهش شدت مخالفتها چند دلیل دارد: نخست، افزایش اعتماد به ترامپ پس از آنکه عملیاتهای پیشین — از جمله در ایران و ونزوئلا — محدود، کوتاهمدت و بدون درگیری زمینی گسترده بود. دوم، نگرانی از قطع ارتباط با رئیسجمهوری که بهگفته آنان در برابر منتقدان محافظهکار کمحوصلهتر شده است. سوم، ابهام درباره اینکه دقیقاً چه نوع اقدامی مدنظر است. و چهارم، نوعی پذیرش این واقعیت که ترامپ از موضع پایگاه رأی خود آگاه است و در نهایت مسیر مطلوب خود را انتخاب خواهد کرد.
سخنگوی کاخ سفید تأکید کرده که همه اقدامات ترامپ در چارچوب «اول آمریکا» و با هدف افزایش امنیت ایالات متحده انجام شده و او دیدگاههای مختلف را میشنود، اما نهایتاً بر اساس منافع ملی تصمیم میگیرد. در همین حال، برخی مجریان و تحلیلگران نزدیک به «مگا» میگویند تجربه حملات «هدفمند و محدود» قبلی باعث شده بخشی از پایگاه رأی رویکرد «صبر و مشاهده» در پیش گیرد و منتظر جزئیات بماند.
با این حال، همه صداها خاموش نشدهاند. شماری از کارشناسان سیاست خارجی که همواره مدافع حضور نظامی محدودتر آمریکا بودهاند هشدار میدهند که تهدید به عملیات گستردهتر علیه ایران میتواند کشور را به همان جنگهای طولانی و پرهزینهای بکشاند که ترامپ سالها از آنها انتقاد میکرد. به گفته آنان، عملیاتهای پیشین با اهداف مشخص و پایان سریع طراحی شده بود، اما سناریوی گسترده علیه ایران — بهویژه اگر با هدف تغییر حاکمیت دنبال شود — ماهیتی کاملاً متفاوت و افق زمانی طولانی خواهد داشت.
برخی تحلیلگران محافظهکار نیز معتقدند یکی از دلایل کاهش مخالفت علنی این است که جنگی بالفعل آغاز نشده و هنوز مشخص نیست اقدام احتمالی چه ابعادی خواهد داشت. به باور آنان، اگر درگیری گستردهای آغاز شود، سطح مخالفتها در میان بدنه راستگرا میتواند بهسرعت افزایش یابد.
در مجموع، مقاله نشان میدهد که هرچند تردید نسبت به جنگ طولانی در میان حامیان «اول آمریکا» همچنان وجود دارد، اما اعتماد بیشتر به رویکرد عملیاتی محدود ترامپ، ملاحظات سیاسی داخلی و ابهام درباره تصمیم نهایی، موجب شده واکنشها در مقطع کنونی بهمراتب محتاطانهتر و کمصداتر از تابستان گذشته باشد.